OUD GOUD

grijs en soms gelukkig

 

Wij zijn oud maar nog niet versleten
Wij gaan door nog een leventje lang
In onze harten, in onze harten
Leeft een rebellenzang

Het stuk speelt in een verzorgingstehuis, of zoals de nieuwe directeur het noemt: een BVP (Bejaarden Verzamel Plaats). Met deze weinig vleiende benaming is zijn rol meteen duidelijk.

Zijn tegenhanger is Jolieke, de zuster, de verzorgende, die betrokken en warmhartig met haar mensen omgaat. Een ode aan alle mensen in de zorg.

Wat gebeurt er in zo’n omgeving? Het is niet spectaculair, heel alledaags. Er speelt jaloezie, heimwee, het is verdrietig en grappig, humoristisch dus.

Als de situatie door toedoen van de directeur ondraaglijk wordt, komt Jolieke met een voorlopige oplossing. En volgend jaar? Dan zien we wel weer.

Bestuur en spelers, kleding- en decormensen zijn hard aan het werk. Natuurlijk is er muziek en zang. Huub Sprang is al volop bezig mooie nootjes op de balk te  zetten zodat het combo ook aan de slag kan.

Tekst en regie:
Jan van de Bovenkamp

Muzikale leiding:
Huub Sprang

Spel en zang:
Dominique Scherpenborg, Puk Roskam, Erna Steeg,
Jeanne Brik, Ernst Renkens, Eric van Beuningen(d),
Radboud de Groot, Sjaak Gerrits, Henk Brakel

Combo:
Huub Sprang, Angela Schelfhout, Caroline Verbraak,
Jos Verschaeren, Harold in den Bosch,

Herman Lamers, Pierre Smits

Kleding:
Mieke van den Berg

Decor:
Eric van Beuningen, Tiny van Dreumel,
Sjef Sengers, Henk van Oosteren

Productie: Stichting het Ruïnetheater Batenburg